Dar kapłaństwa


Sala 4

Dar kapłaństwa

Ta sala to „serce” muzeum. Opowieść o posłudze Kapłana, który z bardzo zwyczajnego wikariusza warszawskich parafii stał się autorytetem duchowym bardzo wielu ludzi. To czas pracy duszpasterskiej Błogosławionego Jerzego w parafii pw. Św. Stanisława Kostki.

Wzorem i przewodnikiem duchowym w parafii żoliborskiej był dla ks. Jerzego ówczesny proboszcz ks. prałat Teofil Bogucki. „Mówiono o nich – ojciec i syn”. Ta niezwykła bliskość i zaufanie, jakim obdarzali się wzajemnie ci kapłani owocowała wspaniałym rozwojem posługi kapłańskiej młodego ks. Jerzego.

Prowadził tu duszpasterstwo służby zdrowia. Zaangażował się w duszpasterstwo ludzi pracy. Zorganizował pielgrzymkę ludzi pracy na Jasną Górę. Sprawował Msze św. za Ojczynę, w których uczestniczyły tysiące wiernych. Pomagał ludziom potrzebującym wsparcia duchowego czy materialnego. Skupiał wokół siebie osoby o różnych postawach intelektualnych i duchowych. Wielu nawrócił, ponieważ był autentycznym świadkiem Chrystusa.