Zło dobrem zwyciężaj

 

O życiu i śmierci Błogosławionego Ks. Jerzego Popiełuszki

 

Bł. ks. Jerzy Popiełuszko urodził się w 1947 r. we wsi Okopy koło Suchowoli na Podlasiu. Od dzieciństwa był ministrantem. Po maturze w 1965 r. wstąpił do Wyższego Metropolitalnego Seminarium Duchownego w Warszawie. 28 maja 1972 r. przyjął święcenia kapłańskie z rąk Stefana kardynała Wyszyńskiego. Na obrazku prymicyjnym napisał znamienne słowa: „Posyła mnie Bóg, abym głosił Ewangelię i leczył rany zbolałych serc.“ Bł. Jerzy pełnił posługę kapłańską w parafiach: pw. św. Trójcy w Ząbkach, pw. Matki Bożej Królowej Polski w Aninie, pw. Dzieciątka Jezus na Żoliborzu oraz w Kościele Akademickim pw. św. Anny.

Ostatnim miejscem posługi Błogosławionego (od 20 maja 1980 r.) była parafia pod wezwaniem św. Stanisława Kostki. Jako rezydent prowadził duszpasterstwo średniego personelu medycznego, a od sierpnia 1980 r. zaangażował się w Duszpasterstwo Ludzi Pracy. Po wprowadzeniu stanu wojennego 13 grudnia 1984 r. organizował liczne działania charytatywne. Wspomagał ludzi prześladowanych i krzywdzonych. Uczestniczył w procesach aresztowanych za przeciwstawianie się prawu stanu wojennego. Od 28 lutego 1982 r. – w każdą ostatnią niedzielę miesiąca – celebrował Msze Św. za Ojczyznę i wygłaszał kazania religijno-patriotyczne (było ich 26), w których – przez pryzmat Ewangelii i nauki Kościoła – interpretował moralny wymiar bolesnej współczesności.

Posługa Błogosławionego stała się przyczyną brutalnych ataków władz komunistycznych. Mnożyły się zdarzenia, które miały zastraszyć powszechnie szanowanego Kapłana (przesłuchania, fałszywe oskarżenia, aresztowanie, inwiligacja).

19 października 1984 r. bł. ks. Jerzy Popiełuszko był zaproszony do bydgoskiej parafii Świętych Polskich Braci Męczenników na spotkanie modlitewne w Duszpasterstwie Ludzi Pracy. Celebrował Mszę świętą, ostatnią w swoim życiu. Poprowadził rozważania wokół bolesnych tajemnic Różańca Św. Ostatnie z nich kończyło się zdaniem: „Módlmy się, byśmy byli wolni od lęku, zastraszenia, a przede wszystkim od żądzy odwetu i przemocy“.

Gdy wracał do Warszawy, został porwany przez funkcjonariuszy SB. Okrutnie torturowany, a następnie zamordowany. Jego ciało wrzucono do Wisły.

Pogrzeb bł. ks. Jerzego, 3 listopada 1984 r., stał się wielką manifestacją religijno-patriotyczną.

 

 

Sługa Boży ks. Jerzy Popiełuszko błogosławionym

 

Już kilkanaście dni po śmierci bł. ks. Jerzego do władz Archidiecezji Warszawskiej zaczęły napływać prośby o rozpoczęcie procesu beatyfikacyjnego. 8 lutego 1997 r. w kościele św. Stanisława Kostki odbyła się pierwsza publiczna sesja rozpoczęcia procesu beatyfikacyjnego o męczeństwie ks. Jerzego Popiełuszki, podczas której Józef kardynał Glemp dokonał zaprzysiężenia Trybunału Beatyfikacyjnego. Cztery lata później (8 lutego 2001 r.) zakończono proces diecezjalny i akta zostały przesłane do Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych w Rzymie. Do czerwca 2008 r. trwało przygotowywanie przez postulatora ks. dra Tomasza Kaczmarka „Positio super martyrio Servi Dei Georgii Popiełuszko, sacerdotis dioecesani, in odium fidei uti fertur interfecti (÷ 1984)” do dyskusji teologicznej. 19 grudnia 2009 r. Ojciec Święty Benedykt XVI podpisał Dekret o męczeństwie Ks. Jerzego Popiełuszki, co oznaczało zakończenie postępowania beatyfikacyjnego.

6 czerwca 2010 r. na Placu Piłsudskiego w Warszawie Legat Papieski abp Angelo Amato, prefekt Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, ogłosił ks. Jerzego Popiełuszkę błogosławionym w obecności ponad 150 tysięcy wiernych. W uroczystości wzięła udział Mama Błogosławionego Marianna Popiełuszko oraz rodzeństwo i krewni Ks. Jerzego.

 

O ekspozycji

Autorzy ekspozycji przedstawiają bł. ks. Jerzego jako kapłana, który odpowiedział na otrzymane znaki Boga i przez lata dojrzewał do męczeństwa. Pragnął być księdzem w określonych warunkach historycznych, dla ludzi, których Pan Bóg postawił na Jego drodze. Był świadkiem Chrystusa w trudnych czasach i wielu doprowadził do Boga swoim przykładem. Dał świadectwo o wartościach, które stanowią o godności człowieka i społeczeństwa – prawdzie, jedności, wolności, miłości miłosiernej i wierności.